Coding education develops core competencies—such as problem solving and algorithmic thinking—that are essential for success in today’s digital society. Various instructional approaches are widely used to cultivate computational thinking (CT). This study examined the effects of three commonly used coding instructional strategies (block-based coding, unplugged coding, and educational robotics) on students’ CT skills. A 2×3 factorial model with grade level and instructional approach as factors was tested using a ten-week quasi-experimental non-equivalent groups pretest–posttest design implemented as an after-school program. A total of 123 students participated. A study-specific multiple-choice CT assessment was developed and validated (KR-20 = 0.969). Results showed that all three instructional approaches produced statistically significant pre-to-post gains in CT across both grade levels. Although elementary students began with lower pretest scores than middle-school students, the interventions reduced this gap: after instruction, gains were similar across grade levels. After controlling for pretest scores, there was no significant interaction between grade level and instructional approach on posttest CT scores. These findings suggest that unplugged activities, block-based programming, and educational robotics can each effectively support CT development when implemented with a common curriculum and comparable instructional design.

Block-based coding, computational thinking, educational robotics, skill test, unplugged coding.

Kodlama eğitimi, günümüzün dijital toplumunda başarı için gerekli olan problem çözme ve algoritmik düşünme gibi temel yetkinlikleri geliştirir. Bilgi-işlemsel düşünmeyi (BİD) geliştirmek için çeşitli öğretim yaklaşımları yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışma, yaygın olarak kullanılan üç kodlama öğretim stratejisinin (blok tabanlı kodlama, bilgisayarsız kodlama ve eğitim robotikleri) öğrencilerin BİD becerileri üzerindeki etkilerini incelemiştir. Sınıf seviyesi ve öğretim yaklaşımını faktörler olarak içeren 2×3 faktöriyel model, okul sonrası programı olarak uygulanan on haftalık yarı deneysel eşdeğer olmayan gruplar ön test-son test tasarımı kullanılarak test edilmiştir. Toplam 123 öğrenci çalışmaya katılmıştır. Çalışmaya özel çoktan seçmeli BİD değerlendirmesi geliştirilmiş ve geçerliliği doğrulanmıştır (KR-20 = 0,969). Sonuçlar, her üç öğretim yaklaşımının da her iki sınıf seviyesinde BİD’de istatistiksel olarak anlamlı ön test-son test kazançları sağladığını göstermiştir. İlkokul öğrencilerinin ortaokul öğrencilerine göre ön test puanları daha düşük olsa da etkinlikler sonra bu fark azalmıştır. Ön test puanları kontrol altında tutulduğunda son test BİD puanlarında sınıf seviyesi ve öğretim yaklaşımı arasında anlamlı bir farklılık görülmemiştir. Bu bulgular, ortak bir müfredat ve benzer bir öğretim tasarımıyla uygulandığında, bilgisayarsız etkinliklerin, blok tabanlı programlamanın ve eğitim robotiklerinin her birinin BİD gelişimini etkili bir şekilde destekleyebileceğini göstermektedir.

Blok tabanlı kodlama, bilgi-işlemsel düşünme, eğitim robotları, beceri testi, bilgisayarsız kodlama